წითელი პარასკევი
წითელი პარასკევი
წითელი პარასკევი, იგივე დიდი პარასკევი, ვნების კვირის პარასკევი ქრისტიანულმა ეკლესიამ იმ დღის შესახსენებლად დააწესა, როდესაც ქრისტე ჯვარს აცვეს.
ამ მოვლენის სახარებისეული ინტერპრეტაცია ასეთია:
იესოს მოძულე მღვდელმთავრებმა იუდას შემწეობით შეიპყრეს იგი და წარუდგინეს ურიასტანის მმართველს პონტოელ პილატეს და მისი ჯვარცმა ითხოვეს. იგი გოლგოთის მთაზე აიყვანეს, სადაც ებრაელები დამნაშავეებს სიკვდილით სჯიდნენ. მაშინ პასექის დღესასწაული იყო და ერთი დასასჯელის განთავისუფლება შეიძლებოდა. პილატემ ავაზაკი ბარაბა გამოიყვანა და იკითხა: რომელი გავათავისუფლოთო. ხალხმა ბარაბას გათავისუფლება ითხოვა. პილატე არ იყო დარწმუნებული ქრისტეს დანაშაულში, მაგრამ ხალხის შფოთს მოერიდა, ტაშტი მოატანინა, ხელები დაიბანა და თქვა: ამ საქმეში მე უბრალო ვარო. ამის შემდეგ, ხალხის მოთხოვნით, ქრისტე ჯვარს აცვეს.
ტაძრებში დღეს გარდამოხსნის წესი შესრულდება.
წითელ პარასკევს ტაძრებში წირვა არ აღევლინება, რადგან, სახარების თანახმად, ადამიანთა ცოდვებისგან გამოსახსნელად უფალმა საკუთარი თავი მსხვერპლად შესწირა. მსახურებისას სამეუფო ჟამნი სრულდება, რომლის დროსაც უფლის ვნების შესახებ სახარება იკითხება.
მორწმუნეები ამ დღეს კვერცხებს წითლად ღებავენ. ასევე აცხობენ პასკებს , რადგან, სახარების თანახმად, იესო ქრისტეს ჯვარცმა იუდეველთა პასექის დღესასწაულზე მოხდა.
დიდ პარასკევს მთელი საბერძნეთის ეკლესიის ზარები მწუხარების მაუწყებლად რეკავენ მთელი დღის განმავლობაში, საღამოს კი ტარდება ეპიტაფიოს მსვლელობა.
ეფიტაფიოს რთავენ სანთლებით, ასევე გაზაფხულის ყვავილებით, ძირითადად თეთრი, წითელი ან მეწამული ფერის, სანამ მთლიანად არ დაიფარება და მორწმუნეები ტრადიციულად, პატივისცემის ნიშნად მის ქვეშ გაივლიან.
