პაპიგო: საბერძნეთის ერთ-ერთი ყველაზე თვალწარმტაცი სოფელი
თვალწარმტაცი სოფელი პაპიგო, შეფენილი მთის ფერდობზე, ვიკოს ხეობის მახლობლად, შედგება ორი სოფლისაგან, მეგალო პაპიგო და მიკრო პაპიგო.
პაპიგო ეკუთვნის ზაგორის მუნიციპალიტეტს ეპირუსში და მდებარეობს ვიკოს ხეობაში, 900 მეტრის სიმაღლეზე. ვიკოს ხეობა ყველაზე დიდი კანიონია საბერძნეთში და შესაძლოა მთელ ევროპაში. ეს არის 1997 წლის გინესის მსოფლიო რეკორდების მიხედვით, ყველაზე დიდი სიღრმისა და სიგანის მქონე ხეობა.
უნიკალური არქიტექტურა ბრწყინვალე მთის გარემოში
პაპიგო არის 60 კმ-ის დაშორებით ეპირუსის დედაქალაქ იანინადან, ულამაზესი მთის ლანდშაფტის გვერდით. ის, რაც მნახველზე შთაბეჭდილებას ახდენს, არის ამ რეგიონის უნიკალური არქიტექტურა.
მოკირწყლული ქუჩები, დიდებული სასახლეები, ულამაზესი შადრევნები და ძველი ბიზანტიური ეკლესიები, ყველა ტრადიციულ ადგილობრივ არქიტექტურაზე დაფუძნებული, განსაკუთრებულ ატმოსფეროს ანიჭებს სოფელს.
აგიოს ვასილიოს შთამბეჭდავი ეკლესიის გვერდით არის დაწყებითი სკოლა, მიქაელ ანაგნოსტოპულოს ნამუშევარი, რომელმაც 1888 წელს დააარსა ცნობილი კალინიას სკოლები, სულ ხუთი დიდ და მცირე პაპიგოში.
დღეს შენობაში განთავსებულია ანაგნოსტოპულოს ბიბლიოთეკა. ანაგნოსტოპულოსი (1837-1906) იყო პერკინსის ინსტიტუტისა და მასაჩუსეტსის უსინათლოთა თავშესაფრის დირექტორი, რომელიც მდებარეობს ბოსტონში, მასაჩუსეტში და რომელიც დააარსა მისმა მეგობარმა, ცნობილმა ფილელინმა სამუელ გრიდლი ჰოუმ.
ბიბლიოთეკა შეიცავს იშვიათ ნამუშევრებს.
მეგალო პაპიგოს აქვს მრავალი სასტუმრო, სასტუმრო სახლი, ტავერნები, რესტორნები და კაფეები, ყველა რეგიონის ტრადიციული არქიტექტურით.
მიუხედავად ბოლო ათწლეულების განმავლობაში რეგიონის ტურისტული განვითარებისა, მეგალო პაპიგო ინარჩუნებს თავის იდენტობას და მის გარშემო უნიკალური ბუნებრივი ლანდშაფტი პრაქტიკულად ხელუხლებელი რჩება.
ადგილობრივი ტრადიციული არქიტექტურა, აყვავებული მცენარეულობა, მთების შეუდარებელი სილამაზე და ლანდშაფტის ველურობა მას იდეალურ ადგილად აქცევს მოგზაურთა უმეტესობისთვის.
მიკრო პაპიგო
ქვაფენილის გზები, ძველი სასახლეები ხალხური ხელოვნების ფრესკებით, ძველი ქვის ეკლესიები, ვიწრო ქუჩები და ლანდშაფტის მდიდარი ფონი ქმნის გამორჩეულად ლამაზ სცენას მიკრო პაპიგოში.
სოფელში ჩასვლამდე დაგხვდებათ პატარა აუზები და ბუნებრივი საცურაო აუზი სახელად „როგოვო“. წყლის ეროზიამ საუკუნეების განმავლობაში წარმოქმნა მრგვალი ორმოები, რომლებიც პატარა ტბორებს ჰგავს, რომლებსაც ადგილობრივები როგოვოს გასწვრივ “ოვირებს” უწოდებენ.
სოფლის შესასვლელში, მთავარანგელოზთა ეკლესიის გვერდით არის ძველი სკოლა, ასევე მიქაელ ანაგნოტოპულოს ნამუშევარი.
მიკრო პაპიგო არის ასტრაკას მთის ხუთი შთამბეჭდავი მწვერვალის მუდმივი თვალის ქვეშ, რომელთაგან უმაღლესის სიმაღლე 1,788 მეტრს აღწევს.
აქ შეგიძლიათ იპოვოთ მითიური დრაკოლიმნი, ან დრაკონის ტბა, რომელიც აჯადოებს მოგზაურს თავისი არამქვეყნიური პეიზაჟით – რომელიც ერწყმის ეპირუსის დანარჩენ ზღაპრულ რეგიონს.
როგორც შემონახული ტრადიციული დასახლება, მიკრო პაპიგო იზიდავს უამრავ ვიზიტორს. სოფელს აქვს მდიდარი კულტურული მემკვიდრეობა,სტუმართმოყვარეობის სამაგალითო ტრადიცია, მრავალრიცხოვანი აქტივობები და შეუდარებლად ლამაზი ბუნებრივი ლანდშაფტი თვალწარმტაცი ხედებით.
რეგიონის კლიმატი ხმელთაშუა ზღვის კონტინენტურია, ზამთარში ძლიერი თოვლით, ხოლო დანარჩენი წლის განმავლობაში მნიშვნელოვანი ნალექით და ტენიანობით. აქვს ს ძალიან მრავალფეროვანი ფლორა და ფაუნა, მდიდარი მიკროგარემოს გამო, როგორიცაა ნაკადულები, მდინარეები, ტბები, ტყეები, სასოფლო-სამეურნეო მიწა, კლდეები, საძოვრები, სუბალპური მდელოები და ვიკოს ხეობის უნიკალური ბიოტოპი.
პაპიგოს ისტორია
დანარჩენი ეპიროსის მსგავსად, პაპიგოს აქვს ძალიან მდიდარი ისტორია. იგი პირველად მოხსენიებულია 1325 წელს, ბიზანტიის იმპერატორ ანდრონიკე III პალეოლოგოსის მიერ.
სოფელი ხასიათდება აყვავების ხანგრძლივი პერიოდით მე-15-მე-17 საუკუნეებში იმ განსაკუთრებული პრივილეგიების გამო, რაც ზაგორის მხარემ უზრუნველყო ოსმალეთის სულთნისაგან.
სოფლის აყვავება დასრულდა მე-19 საუკუნეში, როდესაც სოფელს გაუქმდა ადმინისტრაციული პრივილეგიები, მას შემდეგ რაც ეპიროსი ისმაელ ფაშამ დაიპყრო.
ამას მოჰყვა დემოგრაფიული ვარდნა, რომელიც გაგრძელდა მე-20 საუკუნემდე, 1913 წელს ბალკანეთის ომების შემდეგ ეპიროსის საბერძნეთთან გაერთიანების შემდეგაც კი.
ბოლო ათწლეულების განმავლობაში, მას შემდეგ, რაც ისინი ტურისტულ ღირსშესანიშნაობად იქცნენ, ამ ორი სოფლის მოსახლეობის მცირე ზრდა შეინიშნება.
