ლეზვოს: შუშის ნამსხვრევებზე მოცეკვავე ცხენები 

ლეზვოს: შუშის ნამსხვრევებზე მოცეკვავე ცხენები 

საბერძნეთში კუნძულ ლეზვოსზე გამართული რამდენიმე სახალხო დღესასწაულიდან გავრცელებულმა ვიდეოებმა ცხოველთა დაცვის ორგანიზაცია A Promise to Animals-ის ყურადღება მიიპყრო. კადრებში ჩანს, როგორ აიძულებენ მხედრები ცხენებს ხალხით გადაჭედილ სივრცეში სხვადასხვა მოძრაობის შესრულებას, მათ გარშემო კი ისმის ხმამაღალი მუსიკა, ყვირილი და ხმაური. ზოგიერთ კადრში ცხენების ფეხებთან ალკოჰოლური სასმელების ყუთებს ყრიან, ხოლო ირგვლივ დამსხვრეული მინის ბოთლებიც ჩანს.

ორგანიზაციის განცხადებით, მსგავსი შემთხვევები ლეზვოსის ფესტივალებზე ერთჯერადი მოვლენა არ არის. მსგავსი ვიდეოები სოციალურ ქსელებში ყოველწლიურად ვრცელდება და ხშირად ადგილობრივი ტრადიციის ნაწილად არის წარმოდგენილი.

„ტრადიცია“ და „პასუხისმგებლობა“

A Promise to Animals-ის მთავარი კითხვა ასეთია: რამდენად შეიძლება ტრადიციამ გაამართლოს ცხოველის უსაფრთხოებისა და კეთილდღეობის საფრთხეში ჩაგდება?

ორგანიზაციის შეფასებით, ცხენი არ არის დღესასწაულის დეკორაცია ან გასართობი „ნომერი“. ეს ძლიერი, თუმცა ადვილად შეშინებადი ცხოველია და მისმა მოულოდნელმა რეაქციამ შესაძლოა საფრთხეს შეუქმნას როგორც თავად ცხენს, ისე მხედარსა და გარშემო მყოფ ადამიანებს.

ორგანიზაცია ასევე აღნიშნავს, რომ ლეზვოსზე მსგავს ღონისძიებებზე უკვე დაფიქსირებულა ინციდენტები და დაზიანებები, რაც კიდევ ერთხელ აჩენს კითხვებს ცხენების ასეთ გარემოში გამოყენების უსაფრთხოებაზე.

ორგანიზაციის მიერ გამოქვეყნებულ პოსტებს არაერთგვაროვანი რეაქცია მოჰყვა. განსაკუთრებით ხშირად კომენტარებში ისმოდა კითხვა: „რატომ არ საუბრობთ იმ ათასობით ცხვარზე, რომლებიც ეპიდემიებთან ბრძოლის მიზნით დაიხოცა?“

A Promise to Animals-ის პასუხით, სხვა სერიოზული პრობლემის არსებობა არ აუქმებს კონკრეტული შემთხვევის განხილვის აუცილებლობას. ცხოველთა დაცვის საკითხები ერთმანეთის გამომრიცხავი არ არის და საზოგადოებას შეუძლია ერთდროულად რამდენიმე პრობლემაზე იმსჯელოს.

კრიტიკის საპასუხოდ ერთ-ერთ ყველაზე ხშირად გამოყენებულ არგუმენტად „ტრადიცია“ სახელდება. თუმცა ორგანიზაცია მიუთითებს, რომ ტრადიციები დროთა განმავლობაში იცვლება: ზოგი ქრება, ზოგი ფორმას იცვლის, ზოგი კი გრძელდება.

ის, რომ კონკრეტული პრაქტიკა წლების განმავლობაში მეორდება, ავტომატურად არ ნიშნავს, რომ ის დღესაც მისაღებია. თანამედროვე საზოგადოებაში ტრადიციები შეიძლება შეფასდეს უსაფრთხოების, ადამიანის პასუხისმგებლობისა და ცხოველთა კეთილდღეობის თანამედროვე სტანდარტების მიხედვით.

ასევე ხშირად ისმის არგუმენტი, რომ ცხენების მფლობელებს საკუთარი ცხოველები უყვართ და კარგად უვლიან. თუმცა მთავარი კითხვა, ორგანიზაციის აზრით, ეს არ არის. საკითხავია, რამდენად შესაფერისია ცხენისთვის გარემო, სადაც ერთდროულად არის ასობით ადამიანი, ხმამაღალი მუსიკა, ყვირილი, ალკოჰოლი, კვამლი, მინა და სხვა მოულოდნელი გამაღიზიანებლები.

ორგანიზაციის თქმით, განსაკუთრებით პრობლემური იყო ის რეაქციები, როდესაც კონკრეტული პრაქტიკის კრიტიკა მთლიანად კუნძულის ან მისი მოსახლეობის წინააღმდეგ მიმართულ თავდასხმად იქნა წარმოჩენილი.

„ნუ ეხებით ლეზვოსს“, „თქვენს კუნძულებს დაესხით თავს“, „ტრადიციის განადგურება გინდათ“ – მსგავსი მოსაზრებები სოციალურ ქსელებში არაერთხელ გამოჩნდა.

თუმცა კონკრეტული ტრადიციის კრიტიკა არ ნიშნავს მთელი რეგიონის ან საზოგადოების შეურაცხყოფას. პირიქით, საზოგადოებრივი დისკუსიის ერთ-ერთი მთავარი მიზანი სწორედ ის არის, რომ ადამიანებს შეეძლოთ არსებული პრაქტიკების თავისუფლად განხილვა და შეფასება.

საბოლოოდ, საკითხი არ არის ის, უყვართ თუ არა მფლობელებს საკუთარი ცხენები და აქვს თუ არა კუნძულს მდიდარი ტრადიციები. მთავარი კითხვაა: შეიძლება თუ არა ტრადიციის სახელით ისეთი პრაქტიკის გაგრძელება, რომელიც შესაძლოა საფრთხეს უქმნიდეს როგორც ცხოველების კეთილდღეობას, ისე ადამიანების უსაფრთხოებას?

ტრადიცია ღირებული შეიძლება იყოს, მაგრამ ტრადიციის გაგრძელება არ ნიშნავს იმას, რომ მისი შეცვლა ან გადახედვა შეუძლებელია.

„ტრადიცია თავის ღირებულებას არ კარგავს იმიტომ, რომ ვითარდება. პირიქით, განვითარება მას აძლიერებს“, — აცხადებენ A Promise to Animals-ში.