Latest news
ოქტომბრის ბოლოს საბერძნეთი ზამთრის დროზე გადაინაცვლებს თეოდოროპულოს: მაზონაკისს მე საერთოდ არ ვიცნობდი, ბოლოს დამირეკეს, რომ პირველადი დახმარება აღმომეჩინა ჩემი დაცვის ქვეშ მყოფი ლიცენზირებულია კლინიკაში არსებული აპარატურის გამოსაყენებლად - აცხადებს იოანნა... ბერძენი მეთევზეები საწვავის ფასის ზრდას აპროტესტებენ კრეტა: ძლიერი წვიმის შედეგად დაიტბორა გზები და ჩამოინგრა ხიდი 1 ოქტომბერი ხანდაზმულთა საერთაშორისო დღეა საბერძნეთი: რამდენად მწვავეა დემოგრაფიული პრობლემა ხრისტოს ხომენიდისმა პოლიტიკაზე ისაუბრა თასოს: პოლიცია 16 წლის ფეხბურთელის გარდაცვალების საქმეს იძიებს ანდრეას თეოდოროპულოსი ბრალდებას უარყოფს: გავრცელებული ვიდეო ხელოვნური ინტელექტის გამოყენებითაა შექმნ...
ხუთშაბათი, ოქტომბერი 1, 2026
საბერძნეთიღირშესანიშნავი ადგილები

აკროპოლის უძველესი ფოტო

თამამად შეიძლება ითქვას, რომ ათენის აკროპოლისი ალბათ ერთ-ერთი ის ადგილია მთელს პლანეტაზე, რომელიც ყველაზე ხშირად აღბეჭდილა ფოტოზე, თუმცა, არსებობს ერთი ფოტო, რომელსაც განსაკუთრებული მნიშვნელობა აქვს მსოფლიოსთვის, რადგან ის აკროპოლისის უძველესი ფოტოა, რაც კი ოდესმე ყოფილა გადაღებული.

პართენონი და სხვა ნაგებობები ათენის ბორცვზე, რომელიც ასევე ცნობილია როგორც “წმინდა კლდე” კლასიკური არქიტექტურის შედევრები და კაცობრიობის ისტორიის ძეგლებია. ძვ.წ მე-5 საუკუნეში დასრულებული, ისინი ჯერ კიდევ გავლენას ახდენენ ჰარმონიული არქიტექტურის შერწყმაში ბუნებრივ გარემოსთან.

შორეულ 1842 წელს, ფრანგმა ფოტოგრაფმა და მხატვარმა ჟოზეფ-ფილიბერ ჟიროლ დე პრანჟიმ გადაიღო “წმინდა კლდის” პირველი ფოტო.

უფრო ზუსტად რომ ვთქვათ, ეს ფოტო დაგეროტიპია და რეალურად არის საბერძნეთის ერთ-ერთი ყველაზე ადრე შემორჩენილი ფოტო.

ჟოზეფ-ფილიბერტ ჟიროლ დე პრანჟიმ სურათი გადაიღო ნიმფების გორაკიდან, რომელიც დღეს ასევე ცნობილია როგორც ეროვნული ობსერვატორიის ბორცვი. მასზე გამოსახულია კლდის, პართენონისა და აკროპოლის სხვა უძველესი ნაგებობების ნაწილი.

დაგეროტიპი იყო პირველი საჯაროდ ხელმისაწვდომი ფოტოგრაფიული პროცესი, რომელიც ფართოდ გამოიყენებოდა 1840-იან და 1850-იან წლებში. იგი გამოიგონა ფრანგმა ლუი-ჟაკ-მანდე დაგერმა და მსოფლიოს გააცნო 1839 წელს.

ფოტოს შესაქმნელად დაგეროტიპისტს უწევდა სარკისებურად მოვერცხლილი სპილენძის ფურცლის გაპრიალება, შემდეგ მისი დამუშავება ორთქლით, რაც მის ზედაპირს სინათლის მიმართ მგრძნობიარეს ხდის და კამერის წინაშე გამოფენა.

ამის შემდეგ გადამღები მიღებულ სურათს ხილულს ხდიდა ვერცხლისწყლის ორთქლით დამუშავებით. რთული პროცედურის დასასრულს, თხევადი ქიმიური დამუშავების შემდეგ ის რეცხავდა ნამუშევარს, აშრობდა და საბოლოო შედეგს შუშის მიღმა ლუქავდა.

ეს იყო დაახლოებით ის, რაც გააკეთა ჟირო დე პრანჟიმ ათენში 1842 წელს.

 

 

Facebook Comments Box

კომენტარის დატოვება

თქვენი ელფოსტის მისამართი გამოქვეყნებული არ იქნება. სავალდებულო ველების მონიშვნის ნიშანი *